47e EDITIE / 29e KEER IN LANDGRAAF
2016 Updated 2 mei 2017
Datum: 10 t/m 12 juni 2016
Acts: zie programma  Info voor Landgraaf bezoekers

Locatie: Megaland Landgraaf

Entree: 3 dagen met camping kost dit jaar € 195,00. losse dagkaart kost € 95,00 (v.v. prijzen incl. € 5,00 servicekosten). De start van de voorverkoop staat gepland op zaterdag 20 februari 2016. o.v.
Bestel je kaartjes via internet in Nederland, koop je kaartje in ieder geval NIET hier.
Buro Pinkpop steunt de strijd tegen het doorverkopen van kaarten tegen woekerprijzen via de actie: weet waar je koopt. Toch opgelicht, meldt dit hier

Weer: warm en een regelmatig regenbui
Toeschouwers: 70.000 totaal

Presentatie: Giel Beelen, Eric Corton

BELANGRIJKE OPROEP:
Heb jij als pinkpopbezoeker mooie foto's gemaakt van de bands en artiesten,
en wil jij dat deze vereeuwigd worden op deze website verzoek ik je om op te nemen
BELANGRIJKE OPROEP!!!

Recencies vrijdag  Recencies zaterdag  Krantenartikelen  Statistieken  Veel online videoclips  Veel foto's  Pinkpop foto's  NPO Cultura  Setlists  Pinkpop App 2016  Pinkpop App IOS



Harts
Darren Hearts is een soloartiest van 24 jaar uit het Australische Melbourne. Zijn claim to fame komt via wijlen Prince. Vlak voor zijn dood liet hij Harts overvliegen om met hem te jammen in de studio. Trots staat op Harts zijn twitterbio de quote van Prince: 'He reminds of how I was at that age.' Als Hendrix nog geleefd zou hebben, zou hij vast hetzelfde gezegd hebben. Vanmiddag speelt Darren Hearts samen met een drummer. Eerder dit jaar verscheen zijn debuut album Daydreamer met de singles 'Lovers In Bloom' en 'Red & Blue'. Deze week kwam daar de Breakthrough EP bij.

Het nummer: 'Breakthrough' is zijn sterkste eigen nummer. Lekker riffje aan het begin en dan wachten op de allesverzengende solo.
Het moment: 'Dit is een speciaal optreden!' roept Harts, en knalt er tot besluit nog de Hendrix cover 'Purple Haze’ tegenaan. En wow, met verve.
Het publiek: Staat nog net niet met de bingokaart in de aanslag om af te vinken: snelle loopje van Prince en dan opeens stilhouden, check. Pose met de bek open à la Gary Moore, ja. Ga zo maar door. Alle klassieke gitaarposes komen voorbij. Harts moet het knap druk gehad hebben voor de spiegel, hij kan zelfs met de handen op zijn rug gitaar spelen. Alleen het vakje ‘gitaar in de hens steken à la Hendrix’ blijft nog open. Zou een mooie stunt zijn geweest, Hendrix stierf in het jaar van de eerste Pinkpop.

Het oordeel: Kap maar met je gitaarlessen, zo goed als Harts word je toch niet. Het is dat hij nog zoekende is naar de juiste eigen nummers om zijn kunnen te etaleren. Hij kan nog niet echt kiezen tussen funk en rock en probeert het nu beide. Maar dat hij talent heeft, staat vast, het is steeds even wachten tot hij los gaat op de solo en dan is het episch. Over een paar jaar zullen meer mensen claimen er vanmiddag bij geweest te zijn dan er in die Pinkpop tent passen..
Bron:
VPRO door Menno Visser


Jungle By Night
Deze negenkoppige groep is een Nederlandse band uit Amsterdam. Hun muziek bestaat uit een mix van Afrobeat, Ethio-jazz, funk, dub en rock. De formatie bestaat uit een samenraapsel van negen broers, neefjes en schoolvrienden uit Amsterdam. Met 4 en 5 sterren reviews voor hun eerste albums trok de band op zegetocht over de wereld. Lowlands, Sziget, Dour, Fuji Rock in Japan, Montreal Jazz in Canada en Rough Trade in New York en zo'n 300 andere shows.

Deze opzwepende muziek doet me in de eerste instantie denken aan de molukse groep Massada, die in 1979 furore maakte op pinkpop, de aanstekelijke klanken en een trio koperwerk met een sausje van opzwepende klanken van het Hammond orgel maken deze derde dag alweer tot een waardig begin.

In mei is het album The Traveller uitgekomen. De festivals die Jungle by Night ditmaal aandoet zijn o.a. Pinkpop en Glastonbury
Caldera is een compleet nieuw nummer van deze allernieuwste release , en tijdens de intro van "Bout du Monde" wordt het publiek met de ogen dicht naar een compleet andere wereld gezogen op de betoverende klanken van de handorgel.

Al naar gelang het concert vordert, is de vergelijking met Massada minder aanwezig, en komen de eigentijdse sympathieke en tegelijk expressieve muzikale talenten van deze Amsterdamse formatie naar boven drijven.
Oordeel: De muzikaal sterke combinatie van koperwerk, djembé, conga, Roland- en Hammond orgel zorgen ervoor dat het publiek enorm geniet van deze band, die een waardige start van deze derde dag maakt. Sommige deuntjes op "Morning stretch" lijken regelrecht uit een soundtrack van een spannende film te kunnen komen.
Bron: 12 juni 2016 door Jean Wertz/Foto


Douwe Bob
"Sweet Sunshine" is even een moment om samen te zingen zodat de zon op het veld voor de mainstage kan neerstrijken. "Gini" is het volgende nummer, maar kan het publiek niet meteen raken waar het zou moeten. Na een vlotte gitaalwissel gaat dan eindelijk ook de zon weer schijnen, en het bekende nummer "You don't have to stay" zorgt ervoor dat de mensenmassa langzaam opwarmt tijdens dit optreden.

Douwe Bob neemt weinig kansen om met zijn publiek in contact te komen, maar bij de intro van "Slow Down" krijgt hij het publiek toch eindelijk op zijn hand, en er wordt meegezongen en geklapt. Oké het refrein kan iedereen meezingen ook diegene die dit nummer niet kennen, maar dat lijkt me stug. De vraagstelling van Douwe Bob "Hoeveel geluk hebben we dat we hier mogen zijn" is dan ook meteen het begin van "how lucky we are". Als het weer meezit en de zon blijft schijnen en de regen wegblijft, dan zijn we allemaal gelukkig. Toch?

"Fine Line" is het volgende nummer (alweer een gitaarwissel). "Golden Hair" wordt enthousiast ontvangen en meegeklapt. Na alweer een gitaarwissel gaat de sessie verder met "A Damn good time". Maar dat lijkt in Landgraaf maar relatief betrekkelijk.

"The News" volgt verder en het publiek zingt mee. "Pass it on" zorgt ervoor dat dit optreden als in het geheugen gegrift wordt. "Keep your memories alive" roept Douwe op naar zijn jong publiek. Douwe probeert vervolgens het publiek uit de kleren te kletsen bij de intro van "Take it off" dat uiteraard bij dit natte weer helemaal in de regen valt. Maar dat zal niet gebeuren, het waait en regent inmiddels, dus de poncho's gaan aan. "Gaat het regenen of niet...?" roept Douwe vervolgens naar het publiek. Vandaag geen slipjes en geen bh's op het podium, jammer joh.
"Multicolored Angels" met een excerpt van "Hey Jude" is dan tijdens een hevige regenbui een waardige afsluiter van dit spectaculaire optreden van de meisjes magneet.
Bron: 12 juni 2016 door Jean Wertz/Foto


Walking On Cars
Bron:
... 12 juni 2016 door / Video:


St. Paul & The Broken Bones
Retrosoul van de zuiverste soort. Zanger Paul Janeway is het prototype meest gepeste jongetje in de klas, die bij de karaokebar iedereen lachend naar huis zingt. Je zou het niet verwachten dat iemand die eruit ziet als een blanke tweedehandsautoverkoper zo’n gouden soulstrot zou hebben. Tel daarbij op dat zijn begeleidingsband van wereldklasse is en je begrijpt dat dit een veel gevraagde live-act is, ze mochten al eens openen voor de Stones. Binnenkort verschijnt het tweede album van deze band uit Birmingham, Alabama.

Het nummer: Afsluiter 'Try A Little Tenderness', bekend van Otis Redding, is de perfecte Blues Brothers revue. St. Paul wappert met de vingertjes voor nog meer applaus en krijgt het ook.
Het moment: Halverwege de show gaat St. Paul opeens kruipen naar de rand van het podium, blijft doorzingen, en rolt als een salamander van het kleine trapje naar het voorstukje van het podium. Een staande ovatie van het publiek valt hem ten deel voor dit stukje entertainment.

Het publiek: Of we willen gaan dansen, vraagt St. Paul. De grapjas. Haringen in een ton hebben meer ruimte in de door stortbuien omgeven tent. Als halverwege de show Buienradar de kust vrij geeft, blijft het toch nog druk in de tent. Vele zieltjes gewonnen.

Het oordeel: We kijken naar een goed geoliede livemachine. Een perfect ingespeelde band, dit is het eerste optreden van de Europese tak van hun toer. Ronkend orgeltje, spetterende blazers en daar overheen de hunkerende soulstem van St. Paul. De geluidsmix klinkt ook nog eens perfect in balans. Toevallig komt de Beatles-cover van I Want You (She’s So Heavy), die ze wel vaker spelen, als geroepen vanwege de afsluitende set van Paul McCartney vanavond. Aan de andere kant: misschien is het wel te perfect als een musical die voor de 200ste keer wordt opgevoerd. De beste nummers zijn covers, en hun eigen nummers komen wat belegen over. Het blijft smachten naar een niet-ingestudeerd foefje of een valse noot. Alleen de regen was van tevoren niet geregisseerd...
Bron:
VPRO door Menno Visser


Tom Odell
Bron:
... 12 juni 2016 door / Video:


John Newman
Bron:
... 12 juni 2016 door / Video:


Slaves
Bron:
... 12 juni 2016 door / Video:


Jamie Lawson
Bron:
... 12 juni 2016 door / Video:


All Time Low
Bron:
... 12 juni 2016 door / Video:


Kygo
Bron:
... 12 juni 2016 door / Video:


The London Souls
Bron:
... 12 juni 2016 door / Video:


Vintage Trouble
De regen komt met bakken omlaag, als deze band het optreden start met een zwarte versie van Elvis Presleys "You ain't nothin' but a hound dog". Opener "High times" moet dan heel wat goed maken op deze zeiknat groene grasmat. Allerlei kleuren poncho's staan vooraan de hekken en verdeeld over het veld, maar dat mag de pret niet drukken tijdens het optreden van deze Amerikaanse rhythm & blues band.

"Hands above your head" smeekt zanger Ty Taylor bij de intro van "Blues Hand Me Down" maar iedereen houd liever zijn of haar poncho vast zodat deze niet wegwaaid. Taylor pobeert dan tevergeefs met "Can we do a raindance together", het publiek op te roepen om een regendansje te doen tijdens de intro van "Not alright by me"...Oké regen is er genoeg, dan toch maar liever een zonlievend liedje.

Uiteindelijk laat het publiek toch de handjes los van de poncho's en klappen en zingen uitbundig "Ooohooh...Ooohooh...Ooohooh...". Taylor roept op om elkaar in de hand te nemen met "Feel the People", voel elkaar dan voel je de regen niet meer. "Doin what you were doin" is het volgende nummer waardoor het lijkt of de regen ineens verdwijnt. "Alright, Everybody" klinkt het over het veld bij de 3FM stage. Geweldig om te horen. "Bring it on sun" roept Taylor tijdens "Pelvis Pusher" en kijkt veelbelovend naar de Landgraafse hemel. De sfeer is goed en het publiek zingt uit volle kracht mee.

Er komt vervolgens een preek dat niet iedereen dezelfde kansen heeft als de mensen die hier op pinkpop staan. De volgende song "Nobody told me" is hiermee een klaagzang, doch rustig en zeer gevoelig. "This is a message Pinkpop!" en vervolgens val er weer een grote bak water uit de Landgraafse hemel..Amen.
"Who many people know how to do the wave" waarmee Taylor het publiek uitdaagt om mee te doen aan de golslag van een wilde natte rivier is de opener van het nummer "Run like the river", het regent nog steeds.
Oordeel: Deze band uit Hollywoord weet ondanks de wind en hevig regenval het publiek te motiveren en krijgt het zelfs zover dat de regen verdwijnt en een sprankje zon over het veld schijnt. Amen
Bron: 12 juni 2016 door Jean Wertz/Foto


Bring Me The Horizon
Bron:
... 12 juni 2016 door / Video:


Lionel Richie
Bron:
... 12 juni 2016 door / Video:


Graveyard
Bron:
... 12 juni 2016 door / Video:


Balthazar
Bron:
... 12 juni 2016 door / Video:


Skunk Anansie
Bron:
... 12 juni 2016 door / Video:


Dj’s Waxfiend & Prime/Sevn Alias/Broederliefde
Bron:
... 12 juni 2016 door / Video:


Paul McCartney
Bron:
... 12 juni 2016 door / Video: