1979 Updated 7 september 2017
Datum: 4 juni 1979

Acts: Massada, Average White Band, The Police, Dire Straits, Elvis Costello, Rush, Peter Tosh.
Pinkpop - The Vintage Years 1975-1979 bij bol.com

Locatie: Burg. Damensportpark Geleen

Entree: 30,00 (voorverkoop 25,00)

Weer: zonnig en warm, afgewisseld door een enkele hagelbui

Toeschouwers: 52.000 (uitverkocht) Politieschattingen 75.000

Presentatie: John Peel / Theo Stokkink (interviews)

BELANGRIJKE OPROEP!!!
Heb jij als pinkpopbezoeker mooie foto's gemaakt van de bands en artiesten,
en wil jij dat deze vereeuwigd worden op deze website verzoek ik je om op te nemen
BELANGRIJKE OPROEP!!!


Klik hier voor een kort statistisch overzicht door de jaren heen.


Programma:
11.00-12.00 Massada Podium 1 links
12.15-13.15 Average White Band Podium 2 midden
13.30-14.30 The Police Podium 3 rechts
15.00-16.00 Dire Straits Podium 2 midden
16.30-17.30 Elvis Costello Podium 1 links
18.00-19.00 Rush Podium 3 rechts
19.30-20.30 Peter Tosh Podium 2 midden

Programmawijzigingen in samenstelling en volgorde zijn voorbehouden. (achteraf dus niet meer) Video: Beeldengeluid

De presentatie en pauzemuziek wordt verzorgd door John Peel, de gerenommeerde Engelde deejay die, al is hij de veertig reeds gepasseerd, nog altijd beschouwd wordt als toonaangevend. In de jaren zestig maakte hij bekendheid met zijn nachtprogramma The Perfumed Garden op de piraat Radio London. Veel artiesten van naam, van Led Zeppelin tot Siouxie & The Banshees en van Thin Lizzy tot de Undertones, staan bij John Peel in de schuld.

De omroepberichten worden verzorgd door ons aller Jan Smeets. Uiteraard gaat pinkpop onder alle weeromstandigheden door.
Het festivalterrein is geopend vanaf 9.00 uur en aan de dagkassa kun je al vanaf 8.30 uur eventueel je laatste kans benutten om een kaartje te kopen.
Het is ook in 1979 weer mogelijk om kaarten via de 85 VVV kantoren of theaterbespreekbureaus te kopen, of aangetekend via de post bij buro Pinkpop of via de bank of giro.
De voorverkoop eindigt op zaterdag 2 juni om 17.00 uur. Indien voorradig worden er zondag nog festivaldagkaarten naast de EBAD-kiosk in het centrum van Geleen verkocht voor 25 gulden. Op tweede pinksterdag kun je nog kaarten kopen bij de kassa's voor fl. 30,00 aan de hoofdingang in de Kummenadestraat.
(Bron: Pinkpopkrant 1979)

Mick Jagger die wegliep op Pinkpop '79.
Het overbekende Pinkpop-moment dat als het bliksemteken voor eeuwig in de ziel van Jan Smeets staat gekrast. 35 jaar na dato gaat Jagger vandaag, op Pinkpop-zaterdag, in de herkansing. Waarom ging het destijds zo mis?
LANDGRAAF - Een beeld zegt soms meer dan 1000 woorden. Net als een mooi schilderij waarin je zelfs na 100 jaar nog nieuwe dingen ziet, blijven de 6 foto's van Mick Jagger en Jan Smeets die backstage samen naar het Pinkpop-podium lopen intrigeren. Vooral door de details.

Budweiser
Dat Jagger een blikje Red Stripe bier in zijn handen heeft bijvoorbeeld terwijl Smeets op speciaal verzoek van de Stones-zanger in Brussel Budweiser was gaan halen. Want Jagger dronk alleen dat specifieke Amerikaanse bier. Maar eenmaal in Geleen aangekomen liet Mick de blikjes Budweiser staan en pakte doodleuk een blikje Red Stripe, het huisbier van Peter Tosh en zijn maten. Op dat moment zette Jagger Smeets eigenlijk al in zijn hemd. En je ziet het terug op de foto. Smeets in grote staat van opwinding en Jagger met de blik van de licht verveelde wereldster. In 1979 was de Stones-zanger als 36-jarige al een levende legende.

God
Jagger was God en God doet wat hij wil. Zeker in het backstage paradijs dat het Geleense Damensportpark toen voor artiesten was. In de Panorama beschreef muziekjournalist Peter van Bruggen dat fraai in zijn recensie van Pinkpop '79: „De backstage-area van Pinkpop is het paradijsje dat Mozes gezien moet hebben toen God hem het Beloofde Land liet zien. Een verrukkelijk azuurblauw zwembad, rustieke zitjes onder parasols, koks die lappen vlees van een reuachtig dierdeel afsnijden en drank in overvloed. Wat je op zo'n dag nodig hebt om in de hemel te komen, is een backstage-pasje. Een groene is gewoon voor de pers, een rode voor special guests, een paarse voor het soort supermens dat overal in mag en God zelf is te herkennen aan het feit dat hij geen pasje draagt en er toch niet uitgegooid wordt. Vandaag heet God Mick Jagger en hij is tegen het lazarus aan.”

Afspraak
Een man met goddelijke status loslaten op een paradijs, dat is vragen om problemen. Althans als je god nog wil laten optreden. Want dat was volgens Jan Smeets wel degelijk de afspraak. Daar is later twijfel over gezaaid. Jagger zou alleen gekomen zijn om een van de artiesten uit zijn stal, Peter Tosh, te bekijken. Daar ook hier zit de waarheid verscholen in de foto. De stropdas met tropisch motief die Jagger bij zijn komst op Pinkpop '79 droeg, had hij ook om bij de opnames van de videoclip van (You Gotta Walk) And don't look back. De clip opgenomen op Jamaica die begin 1979 wekenlang in ieder hitprogramma zien was. Dan is het wel erg toevallig als je die zelfde das uit die clip 5 maanden later draagt op Pinkpop. Smeets heeft dus gewoon gelijk. Jagger had wel degelijk beloofd om op te treden.

Camera
Waarom hij dat uiteindelijk niet deed, kwam volgens Smeets omdat Jagger zich ergerde aan de camera van de KRO die hem volgde en de vele fotografen. Ook dat is in de loop der jaren vaak afgedaan als onzin. Een wereldster als Jagger was toch wel gewend aan camera's? Maar in een interview dat het magazine High Times in 1979 met Jagger had, blijkt hoe gevoelig het thema 'camera's' destijds bij de Stones-zanger lag. De journaliste Liz Derringer mocht Jagger dat jaar bij hoge uitzondering thuis interviewen omdat ze getrouwd was met gitarist Rick Derringer, een persoonlijke vriend van Jagger. Het interview verloopt soepel tot de fotograaf van het blad aanbelt. Jagger: „Nee, geen foto's. Dat hebben we niet afgesproken.” Derringer dringt aan („Maar Mick, bij zo'n groot verhaal horen ook foto's”) maar vangt bot. Jagger: „Nee, nee. Ik zei nee. Je hebt het mij niet gevraagd!” Weg prettige sfeer en frustratie bij Derringer.

Waarom?
Dezelfde frustratie die Smeets dat jaar ook gevoeld moet hebben. God gooit de kont tegen de krib. Onlangs stelde muziekprofessor Leo Blokhuis de vraag die Smeets al 35 jaar aan Jagger wil stellen: waarom liep je toen weg op Pinkpop? Jagger:„Zou ik op Pinkpop in 1979 optreden en deed ik dat toen niet? Nee, sorry. Ik kan het mij niet herinneren. Misschien had ik het verkeerde shirt aan. Ja, zo kon ik toen echt zijn: 'ik ga niet in dit shirt het podium op!'
Arme Jan, die boekte Jagger domweg op het verkeerde moment en de verkeerde plek. Maar de nukkige dertiger van toen is nu een overgrootvader van bijna 71 jaar. Nog altijd een God, maar tegenwoordig wel een met fatsoen. Jan Smeets hoeft niet bang te zijn, er komt geen tweede trauma bij.
Bron: De Stentor De Molukse groep Massada, op dat moment de populairste groep van Nederland, trekt voor de gelegenheid een blik gastmusici open en voorziet het zonovergoten sportpark van een toepasselijk exotisch decor (foto's). Funkgroep Average White Band trekt die lijn door al klinkt een nummer als Cat The Cake behoorlijk versleten. Dire Straits en The Police staan aan de vooravond van het mega-succes en mogen daar vandaag voor het eerst voorzichtig aan ruiken. Elvis Costello & The Attractions laten zich niet uit het veld slaan door een striemende hagelbui en verrassen menigeen met pakkende songs.

In 1977 wordt Dire Straits opgericht door zanger/gitarist Mark Knopfler samen met broer David Knopfler (gitaar) en bassist John Illsley. Het drietal krijgt al gauw versterking van Pick Withers op drums. Vele uren worden doorgebracht met het repeteren van Mark's composities. Op een punkfestival debuteert de groep. Een naam hebben ze nog niet. Ze gebruiken dus de naam van één van Mark's vorige bands. Een vriend van Pick zei toen dat ze zichzelf maar Dire Straits moesten noemen, aangezien ze het financieel vrij moeilijk hadden. Dat deden ze dan ook voor hun tweede optreden. Met moeite weten ze in 1977 wat geld bij een te schrapen om een demo op te nemen. Deze demo komt in handen van DJ Charlie Gillet die het nummer 'Sultans Of Swing' gelijk op de radio draait. De telefoon bij Knopfler & co staat niet meer stil. Verschillende aanbiedingen zijn het gevolg. Uiteindelijk besluiten ze in zee te gaan met Phonogram. In het voorjaar van 1978 nemen ze hun debuutalbum op ('Dire Straits'). Opvallend is dat 'Sultans Of Swing' (de single van het album) eerst in het buitenland een hit wordt. De melodieuze muziek van Dire Straits is een oase van rust tussen al het punkgeweld. Concerten door Europa volgen dan ook snel. Ook het eigen Engeland ontdekt dan de muziek van Dire Straits. En dan Amerika nog. Voordat ze hun eerste Amerikaanse tour ondernemen nemen ze eind 1978/begin 79 hun 2e album "Communique" op, wat later in 1979 zal verschijnen. De groep gaat opnieuw op toernee door de Verenigde Staten en Europa, met als debuut in Nederland hun optreden op Pinkpop op 4 juni 1979. Meerdere tijdschrift- en krantenartikelen over Dire Straits vind je in de
Dire Museum klik hier om dit legendarische concert terug te luisteren

Polygoonjournaal in beeld en geluid
Voor de tiende maal op rij is in Geleen het Pinkpopfestival georganiseerd. Fragmenten van de optredens van Dire Straits, Massada, Peter Tosh en Rush; podium met spandoek 'Pinkpop 10'; groot aantal bezoekers op festivalterrein, o.a. dansend, applaudisserend en met ontbloot bovenlijf. Klik hier.


Ex-Wailer Peter Tosh is bij het publiek vooral bekend vanwege zijn duet per Mick Jagger. De zingende helft van de Glimmer Twins is zelfs aanwezig en beklimt de trap naar het podium wanneer de eerste tonen van Don't Look Back weerklinken, maar bedenkt zich dan en gaat backstage een balletje trappen met de roadies. Jagger weigerde op te treden omdat de ontvangst hem niet beviel. Een regelrechte afknapper voor organisator Smeets, die een paar weken nodig had om bij te komen van de klap.
(Bron: 25 jaar Pinkpop)

Wat de stunt had moeten worden, werd voor Jan Smeets (en vele anderen) een regelrechte afknapper. 'Het zal nog wel een paar weken duren voordat ik het voorval uit mijn hoofd kan zetten,' aldus de poporganisator. Maandagavond kon hij de emoties niet bedwingen. Voor Jan Smeets eindigde het 10de Pinkpop met dik betraande ogen en een stem waarmee hij slechts nog piepgeluidjes kon produceren...
(Bron: De Limburger 06-06-1979)

'Het leukste was toen we Mick Jagger van de Stones incognito hier hadden. Tegelijk met Elvis Costello. Omdat die man de reputatie had erg moeilijk te zijn, vonden we de smoes uit dat alle dranghekken en mensenhoge schotten door hem waren aangevraagd. In werkelijkheid waren ze bedoeld voor Mick Jagger!'..
(Bron: Persvrouw Marij Somers in de Koerier 01-06-1979)

De Rutgerstichting heeft een stand waar condooms te koop zijn. Vriendelijke dames van middelbare leeftijd leggen uit hoe ze werken. "En schaam je maar niet," zegt een van hen tegen een jongeman met plannen. "Je bent vandaag niet de enige."...

Vlakbij het podium hebben de organisatoren een enorm bord neergezet. Festivalbezoekers mogen daarop hun mededelingen prikken. 'Beppie, ik heb een goser versierd. Ben nou bezig. Zie je om vier uur weer bij Karel. Niks zeggen hoor!'...
(Bron: Haagsche Courant 05-06-1979)

Er werden alleen wat rellen waargenomen tijdens het optreden van Massada. Toen wilde een groep Molukse jongeren de kassa's en masse bestormen. Daarbij werden rookbommen gegooid en met fietskettingen gezwaaid. Massada zelf distantieerde zich van de relletjes door te verklaren dat de groep gekomen was om muziek te maken en niet om politiek te bedrijven...
Uitschieters in het programma waren The Police, Dire Straits en Elvis Costello. Drie redelijk jonge groepen uit Engeland, die het laatste jaar flink aan de weg timmeren. (Bron: De Limburger 05-06-1979)

Vele duizenden popliefhebbers hebben de tiende aflevering niet kunnen mee maken omdat de 50.000 plaatsen in het Burgemeester Damensportpark al dagenvan te voren waren uitverkocht...
(Bron: Algemeen Dagblad 05-06-1979)

(foto: Jos Bom)

Het tiende Pinkpopfestival is in verschillende opzichten een gedenkwaardige gebeurtenis geworden. In de eerste plaats trok het dit jaar een record aantal bezoekers. In de tweede plaats bood het festival het meest samenhangende en kwalitiatief hoogstaande muziekprogramma uit zijn geschiedenis. En in de derde plaats werd het getekend door het niet doorgaan van een gebeurtenis die niet aangekondigd stond, maar wel was toegezegd: het optreden van Mick Jagger samen met Peter Tosh...
(Bron: Volkskrant 06-06-1979)

Drie vliegtuigjes met marihuana-teksten op sleepkabels trokken op het einde van het festival de aandacht van het publiek en hoofdatractie Peter Tosh. De Rotterdamse actie-groep Marie-wanna was actief. Peter Tosh vond de stunt kennelijk ook heel aardig, want met enkele woorden haakte hij erop in...
(Bron: De Limburger 06-06-1979)

The Police
On the last day of May The Police started their first UK-tour as headliners by playing a sold-out show in Glasgow. The tour was interrupted by a performance at the Pinkpop festival in Geleen (Holland), which was the breakthrough for The Police in Holland. On August 24 The Police headlined the first day of the annual Reading festival in the UK. During this performance four songs of the forthcoming album "Reggatta de Blanc" were performed. The rest of 1979 was dominated by shows in the UK and the US

Playlist 13.30 - 14.15: Can't Stand Losing You - Truth Hits Everybody - So Lonely - Fall Out - Born In The 50's - Hole In My Life - Message In A Bottle - Peanuts - Roxanne ** Next To You ** Can't Stand Losing You

Een belangrijke verbetering ten opzichte van voorgaande jaren is de vervanging van de sintelbaan door grasstroken. Dit betekent dat stof en modder tot de festivalgeschiedenis behoren. Het ingrijpende en door de organisatie al jaren beoogde effect kostte een half miljoen gulden...
(Bron: OOR Pinkpopkrant 1979)
Bootleg
hier


RUSH
'Omdat ze toe waren aan het laatste optreden van de Europese toer, waren de vrouwen van de Rush-leden over komen vliegen. Alex Lifeson en gade waren de nacht voor Pinkpop zo tekeer gegaan dat een van de vingers van Alex in de knel was gekomen tussen bed en matras. Nu weet je waarom hij op Pinkpop met zijn vinger in verband speelde'...
(Bron: Tjerk Lammers, toemalig perspromo-man van WEA)

Rush sluit haar eerste Europese tournee af en viert dat met een indrukwekkend optreden en een spectaculaire drumsolo van Neil Peart.

Video:
Youtube Jean Wertz

Vervalste toegangskaarten
'We hebben het nooit in de openbaarheid gebracht, maar in 1979 waren er volgens een schatting van de politie zo'n 75.000 mensen op het terrein. Zelf hadden we 52.000 kaarten verkocht. De rest van de mensen was binnengekomen met kaarten, die zoals later bleek, vervalst waren op een school in Maastricht. Door die drukte hadden we natuurlijk een geweldige omzet in de drank- en voedselsector.' De plotselinge rijkdom werd zonder dralen geïnvesteerd in een monumentaal pand in Sittard. 'Dat hadden we nooit moeten doen,' vindt Smeets er nu van. 'We zijn met het restaureren van dat pand helemaal door de bocht gegaan'...
(Bron: Jan Smeets in het Eindhovens Dagblad 07-10-1982)

Rush June 4, 1979 Set List: / Foto's met dank aan Peter Buster/ Bootleg hier
A Passage to Bangkok,
Xanadu,
The Trees,
Closer to the Heart,
La Villa Strangiato - Video,
2112,
In the Mood,
~Drum Solo en Something for Nothing

tweede foto   derde foto van Peter Buster

Verbetering op het terrein
Een belangrijke verbetering ten opzichte van voorgaande jaren is de vervanging van de sintelbaan door grasstroken. Dat betekend dat stof en modder tot de festivalgeschiedenis behoren. Het ingrijpende en door de organisatie al jaren beoogde effekt kostte een half miljoen gulden, maar maakt het opstellen van tribunes overbodig en biedt de bezoeker meer comfort. Het is tussen twee haringen niet toegestaan om op het terrein tenten op te slaan: buurman wordt dan boos en terrecht.
De organisatoren zullen onder de bezoekers een enquête houden om aan de hand van de resultaten het festival in 1980 zo mogelijk te verbeteren.

Het trainingskamp
In de nacht die aan het festival voorafgaat, kun je slapen in het tentenkamp dat is ingericht in het recreatiepark Glanerbrook. Het kamp is van 20.00 tot 09.00 uur geopend. Dan wordt het vuur gedoofd. De entreeprijs bedraagt vijftig cent meer dan vorig jaar en wel fl. 3,00. Dezelfde openingstijd en prijs gelden voor de sleep-in, die zal worden gevestigd in de sporthal naast station Lutterade (Geleen-West). Het schijnt niet toegestaan te zijn om in het Danikerbos te kamperen. Het is maar dat je het weet.

De warming-up (Night Before)
Voor al die mensen, die één dag uit de band springen nog te weinig vinden, organiseert jongerencentrum "De Boerderij" te Geleen op 1 juni een film- en videoavond van popmuziek, o.m. van groepen die dit jaar op het festival zullen optreden. Op 2 juni organiseert het centrum een disco-avond en zondag 3 juni zullen vanaf 2 uur de groepen Itch, Vido en de Dave Allen Band spelen. In de Hanehof treden van 12.00 tot 24.00 uur o.m. de groepen Goin' Steady, One Night Stand en Second Heat op.

De inwendige mens tijdens pinkpop 1979
Op het festivalterrein zorgen vijf grote verkoopeenheden voor de proviandering. Naast belegde broodjes varieert de etenswaart in gezondheid van fruit to saté. Frisdrank, chocolademelk, yoghurt en plenty karnemelk zullen in plastic bekers worden verkocht. Er zal ook dit jaar weer vers getapt bier verkrijgbaar zijn.
De prijzen van alle drink- en etenwaren zullen duidelijk worden aangegeven.

Glaswerk en blik zijn dit jaar uit den boze; er zal aan de ingangen van het terrein op worden gekontroleerd. Professionele film- en geluidsopnamen van de optredende groepen worden getorpedeerd. Deponeer afval zoveel mogelijk in de daarvoor opgestelde containers en blijf zelf ook binnen de perken.

De balonnen- en fotowedstrijd!
Naast een balonnenwedstrijd (crazy kids stuff) zal er een fotowedstrijd worden georganiseerd in verband met een later dit jaar te houden foto-tentoonstelling. Als je wilt meedingen naar de prijzen (fl. 500,00) aan foto-apparatuur, een jaar gratis Pinkpopkonserten voor 2 personen, elpees, elpees, elpees) stuur dan twee foto's (briefkaartformaat) die verband houden met het festival, vóór 1 juli naar de deskundige jury,
Buro Pinkpop, postbus 207 te Sittard. Foto's blijven eigendom van het buro.
(Bron: Pinkpopkrant 1979)

Kort Statistisch Overzicht
Jaar Bezoekers Kosten Jaar Bezoekers Kosten
1970 10.000 ƒ 3,50 1975 32.000 ƒ 15,00
1971 16.000 ƒ 7,50 1976 40.000 ƒ 20,00
1972 20.000 ƒ 7,50 1977 45.000 ƒ 20,00
1973 26.000 ƒ 10,00 1978 42.000 ƒ 25,00
1974 30.000 ƒ 12,50


Meer informatie bij
Nederlands Instituut voor beeld en geluid